Psychotyczne doswiadczenia w ezoteryzmie: Strefa zmierzchu?

W ciągu ostatnich dziesięcioleci badania sugerowały istnienie ciągłości psychozy, począwszy od doświadczeń podobnych do psychotycznych (PLE) w populacji ogólnej, do objawów psychotycznych u pacjentów z zaburzeniami ze spektrum afektywnym i schizofrenią. Zwłaszcza osoby zainteresowane ezoteryką były częściej zgłaszane po doświadczeniach z PLE. Jednak niewiele jest informacji na temat zakresu PLE w tej subkulturze. Celem tego badania była ocena zakresu PLE w populacji nieklinicznej z zainteresowaniem ezoteryzmem za pomocą anonimowego klinicznie kwestionariusza przesiewowego. Read more „Psychotyczne doswiadczenia w ezoteryzmie: Strefa zmierzchu?”

Autyzm i psychoza: kliniczne implikacje dla depresji i samobójstw

Coraz częściej dostrzega się współwystępowanie zaburzeń ze spektrum autyzmu i schizofrenii. Jednak nie zbadano klinicznego znaczenia tego w odniesieniu do wyników takich jak depresja i myślenie samobójcze. Badanie to bada związek cech widma autyzmu, objawów depresyjnych i zachowań samobójczych u osób z doświadczeniami psychotycznymi. W dwóch badaniach przekrojowych osoby z nieotrzymującej pomocy próbie studentów uniwersyteckich oraz pacjenci z pierwszą usługą epizodowej psychozy (FEP) ukończyli standaryzowane pomiary cech widma autyzmu, doświadczeń psychotycznych, objawów depresyjnych i myśli samobójczych. Read more „Autyzm i psychoza: kliniczne implikacje dla depresji i samobójstw”

APOL1 Warianty ryzyka, wyscig i progresja przewleklej choroby nerek AD 2

Warianty G1 i G2 są powszechne w populacji ostatniego pochodzenia afrykańskiego, ale są bardzo rzadkie lub nieobecne w większości innych populacji. Uważa się, że te warianty przyczyniają się do znacznej różnicy w częstości występowania schyłkowej niewydolności nerek pomiędzy czarnymi pacjentami a białymi pacjentami.19,20 Jednak dowody łączące APOL1 ze schyłkową niewydolnością nerek związaną z cukrzycą są jednoznaczne.21,22 Badaliśmy wpływ wariantów ryzyka APOL1 na progresję przewlekłej choroby nerek oddzielnie w badaniu African American Study of Kidney Disease and Hypertension (AASK) i Chronicznej Niewydolności Nerek (CRIC). W AASK, w której zapisali się czarni pacjenci z przewlekłą chorobą nerek przypisywani nadciśnieniu, którzy nie mieli cukrzycy, zbadaliśmy wpływ wariantów ryzyka APOL1 na progresję i efekty interaktywne tych wariantów z wyjściowym białkomoczem i celem ciśnienia krwi oraz lekiem hipotensyjnym interwencje w procesi e. W badaniu CRIC, w którym wzięli udział zarówno czarni pacjenci, jak i pacjenci z białą postacią z przewlekłą chorobą nerek, z których około połowa cierpiała na cukrzycę, porównaliśmy przebieg choroby u pacjentów białych z tą u pacjentów rasy czarnej (zarówno z chorymi, jak i bez osób z wariantami wysokiego ryzyka APOL1) , stratyfikowany na podstawie stanu cukrzycy. Read more „APOL1 Warianty ryzyka, wyscig i progresja przewleklej choroby nerek AD 2”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 2

Kwalifikujący się pacjenci mieli frakcję wyrzutową lewej komory (LVEF) na poziomie 50% lub więcej w punkcie wyjściowym, mieli stan funkcjonalny we Wschodniej Spółdzielczej Grupie Onkologicznej wynoszący 0 lub i nie otrzymywali więcej niż jednego leczenia hormonalnego z powodu choroby z przerzutami. Dozwolona była adiuwantowa lub neoadjuwantowa chemioterapia z lub bez trastuzumabu. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli przerzuty do ośrodkowego układu nerwowego, jeśli LVEF była mniejsza niż 50% w trakcie lub po terapii trastuzumabem, lub jeśli otrzymali oni inne leczenie przeciwnowotworowe (z wyjątkiem jednego poprzedniego schematu leczenia hormonalnego) lub mieli kumulację narażenie na działanie więcej niż 360 mg doksorubicyny na metr kwadratowy powierzchni ciała lub jej odpowiednika. Wszystkie procesy i oceny dotyczące losowania i maskowania zostały wcześniej zgłoszone Po znaczącej poprawie całkowitego czasu przeżycia odnotowano w przypadku pertuzumabu (Perjeta, F. Hoffmann-La Roche i Genentech), 5 pacjentów, którzy nadal otrzymywali kombinację placebo, u których choroba nie postępowała, zaproszono do przejścia na pertuzumab. Przedstawione tu ogólne wyniki przeżycia pochodzą z populacji, która ma zamiar leczyć; w związku z tym dane od pacjentów z krzyżowaniem analizowano w grupie kontrolnej. Przeprowadzono dwie analizy wrażliwości całkowitego przeżycia: jedną, w której dane od pacjentów krzyżujących się poddano cenzurze w momencie pierwszej dawki pertuzumabu i jednej, w której tych pacjentów nie uwzględniono w wynikach. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 2”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 2

Kwalifikujący się pacjenci mieli frakcję wyrzutową lewej komory (LVEF) na poziomie 50% lub więcej w punkcie wyjściowym, mieli stan funkcjonalny we Wschodniej Spółdzielczej Grupie Onkologicznej wynoszący 0 lub i nie otrzymywali więcej niż jednego leczenia hormonalnego z powodu choroby z przerzutami. Dozwolona była adiuwantowa lub neoadjuwantowa chemioterapia z lub bez trastuzumabu. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli przerzuty do ośrodkowego układu nerwowego, jeśli LVEF była mniejsza niż 50% w trakcie lub po terapii trastuzumabem, lub jeśli otrzymali oni inne leczenie przeciwnowotworowe (z wyjątkiem jednego poprzedniego schematu leczenia hormonalnego) lub mieli kumulację narażenie na działanie więcej niż 360 mg doksorubicyny na metr kwadratowy powierzchni ciała lub jej odpowiednika. Wszystkie procesy i oceny dotyczące losowania i maskowania zostały wcześniej zgłoszone Po znaczącej poprawie całkowitego czasu przeżycia odnotowano w przypadku pertuzumabu (Perjeta, F. Hoffmann-La Roche i Genentech), 5 pacjentów, którzy nadal otrzymywali kombinację placebo, u których choroba nie postępowała, zaproszono do przejścia na pertuzumab. Przedstawione tu ogólne wyniki przeżycia pochodzą z populacji, która ma zamiar leczyć; w związku z tym dane od pacjentów z krzyżowaniem analizowano w grupie kontrolnej. Przeprowadzono dwie analizy wrażliwości całkowitego przeżycia: jedną, w której dane od pacjentów krzyżujących się poddano cenzurze w momencie pierwszej dawki pertuzumabu i jednej, w której tych pacjentów nie uwzględniono w wynikach. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 2”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2

U pacjentów z rakiem piersi z przerzutami, u których stwierdzono wzrost receptora 2 ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HER2), czas przeżycia bez progresji był istotnie lepszy po leczeniu pierwszego rzutu za pomocą pertuzumabu, trastuzumabu i docetakselu, w porównaniu z placebo, trastuzumabem i docetakselem. Całkowite przeżycie było istotnie lepsze w przypadku stosowania pertuzumabu w analizie śródokresowej bez osiągnięcia mediany. Podajemy końcowe ostateczne ogólne wyniki przeżycia z medianą obserwacji trwającą 50 miesięcy. Metody
Losowo przypisaliśmy pacjentom z przerzutowym rakiem piersi, którzy nie otrzymali wcześniej chemioterapii lub terapii anty-HER2 z powodu choroby przerzutowej w celu otrzymania kombinacji pertuzumabu lub kombinacji placebo. Odnotowuje się drugorzędowe punkty końcowe całkowitego przeżycia, przeżycie wolne od progresji choroby oceniane przez badacza, niezależnie oszacowany czas odpowiedzi i bezpieczeństwo. Analizy wrażliwości skorygowano dla pacjentów, którzy przeszli od placebo do pertuzumabu po analizie tymczasowej.
Wyniki
Mediana całkowitego przeżycia wyniosła 56,5 miesiąca (95% przedział ufności [CI], 49,3 nie osiągnięto) w grupie otrzymującej kombinację pertuzumabu, w porównaniu z 40,8 miesiąca (95% CI, 35,8 do 48,3) w grupie otrzymującej kombinację placebo (współczynnik ryzyka sprzyjający grupie pertuzumabu, 0,68; 95% CI, 0,56 do 0,84; P <0,001), różnica 15,7 miesięcy. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2”

Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 4

Analizy farmakokinetyczne przeprowadzono tylko w kohortach zwiększających dawkę. Data wyłączenia danych to 18 czerwca 2014 r. Wyniki
Charakterystyka pacjenta
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów. Łącznie 130 pacjentów zostało zapisanych od marca 2012 r. Do kwietnia 2014 r. Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 4”

Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR

Niedrobnokomórkowy rak płuc (NSCLC) z mutacją w genie kodującym receptor naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) jest wrażliwy na zatwierdzone inhibitory EGFR, ale w większości przypadków rozwija się oporność, w której pośredniczy mutacja T790M EGFR. Rociletinib (CO-1686) jest inhibitorem EGFR aktywnym w przedklinicznych modelach NSCLC z mutacją EGFR z lub bez T790M. Metody
W tym badaniu fazy 1-2, podawano rociletinib pacjentom z NSCLC z mutacją EGFR, którzy mieli progresję choroby podczas poprzedniego leczenia z istniejącym inhibitorem EGFR. W fazie ekspansji (faza 2) pacjenci z chorobą T790M-dodatnią otrzymywali rociletinib w dawce 500 mg dwa razy na dobę, 625 mg dwa razy na dobę lub 750 mg dwa razy na dobę. Kluczowymi celami były: ocena bezpieczeństwa, profil skutków ubocznych, farmakokinetyka i wstępna aktywność przeciwnowotworowa rociletinibu. Biopsje guza w celu identyfikacji T790M wykonywano podczas badań przesiewowych. Leczenie podawano w ciągłych 21-dniowych cyklach. Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR”

Ciężka choroba układu oddechowego współistniejąca z krążeniem grypy H1N1 cd

1. Szeregi czasowe potwierdzonych przypadków grypy w okręgu federalnym oraz w całym Meksyku, według miesiąca (styczeń 2005-kwiecień 2009). Dane pochodzą z National Epidemiological Reference Laboratory. Szeregi czasowe grypy potwierdzonej laboratoryjnie dla okręgu federalnego i całego Meksyku od 2005 r. Do kwietnia 2009 r. Read more „Ciężka choroba układu oddechowego współistniejąca z krążeniem grypy H1N1 cd”

Ciężka choroba układu oddechowego współistniejąca z krążeniem grypy H1N1 ad

Decydujące czynniki epidemiologiczne, takie jak wiek zachorowań i umieralności podczas epidemii w 2009 r., Są wnioskowane z powodu ograniczonej dostępności testów diagnostycznych i danych. Biorąc pod uwagę stosunkowo szybkie globalne rozprzestrzenianie się tego nowo opisanego patogenu, 8 wczesna identyfikacja grup zagrożonych ciężkim zapaleniem płuc może pomóc w priorytetowym traktowaniu stosowania szczepionek i leków antywirusowych w obliczu ograniczonych dostaw. Metody
Nadzór epidemiologiczny
SINAVE powstała we wrześniu 1995 r. W celu zharmonizowania procedur nadzoru w kraju. SINAVE otrzymuje cotygodniowe raporty 117 stanów podlegających obowiązkowi zgłoszenia od 19 715 z 20 472 (96%) publicznych i prywatnych placówek podstawowej opieki zdrowotnej i szpitali w Meksyku. Read more „Ciężka choroba układu oddechowego współistniejąca z krążeniem grypy H1N1 ad”