Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 6

Wskaźnik odpowiedzi wynoszący 59% i długotrwała kontrola choroby u niektórych pacjentów z dodatnim wynikiem testu T790M są zachęcające, w szczególności dlatego, że nie istnieją zatwierdzone terapie ukierunkowane konkretnie na T790M, chociaż opracowywanych jest kilka innych cząsteczek. 11 Działanie przeciwnowotworowe rociletinibu obserwowano niezależnie od początkowej fazy leczenia. mutację aktywującą i populację próbną u ciężko leczonych pacjentów (mediana liczby wcześniejszych terapii, 4). Maksymalna dawka tolerowana nie została określona w części pierwszej fazy. Poprzednie podejścia do rozwiązania problemu oporności kierowanej przez T790M na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR odniosły jedynie niewielki sukces. Inhibitory EGFR drugiej generacji, takie jak afatynib, dakomitinib i neratynib, które są kowalencyjnymi inhibitorami kinaz rodziny HER (w tym EGFR), hamują T790M in vitro, ale dane kliniczne sugerują, że w efekcie toksycznym (wysypka i biegunka) pośredniczy prawdopodobnie hamowanie niezmutowanego EGFR zapobiegały osiągnięciu stężenia hamującego T790M w osoczu.12-14 Na przykład w badaniach dotyczących monoterapii afatynibem odsetek odpowiedzi był mniejszy niż 10% wśród pacjentów z nabytą opornością na erlotynib lub gefitynib, z czasem przeżycia bez progresji około 4 miesięcy. 13,15 Najbardziej udaną dotychczas terapią nabytej oporności jest codzienne połączenie afatynibu i cetuksymabu monoklonalnego EGFR co drugi tydzień, z odsetkiem odpowiedzi wynoszącym 30% i medianą czasu przeżycia wolnego od progresji 4,7 miesiąca.16 Jednakże, ta kombinacja wiąże się ze znacznymi działaniami toksycznymi na skórę i żołądkiem i jelitami, które mogą ograniczać jej stosowanie. Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 6”

Zdalne niedokrwienne warunki wstępne i wyniki kardiochirurgii

Niezależnie od tego, czy zdalne leczenie niedokrwienne (przemijające niedokrwienie i reperfuzja ramienia) może poprawić wyniki kliniczne u pacjentów poddawanych operacji pomostowania tętnic wieńcowych (CABG) nie jest znane. Badaliśmy to pytanie w randomizowanym badaniu. Metody
Przeprowadziliśmy wieloośrodkowe, kontrolowane pozorowane badanie z udziałem dorosłych o zwiększonym ryzyku operacyjnym, którzy byli poddawani CABG z użyciem pompy lub bez operacji chirurgicznej z kardioplegią krwi. Po indukcji znieczulenia i przed nacięciem chirurgicznym pacjenci zostali losowo przydzieleni do odległego wstępnego przygotowania do niedokrwienia (cztery 5-minutowe napompowanie i deflacja standardowego mankietu do pomiaru ciśnienia krwi na ramieniu) lub kondycjonowanie pozorowane (grupa kontrolna). Leczenie anestetyczne i opieka okołooperacyjna nie były wystandaryzowane. Połączonym pierwszorzędowym punktem końcowym była śmierć z przyczyn sercowo-naczyniowych, zawał mięśnia sercowego niezakończonego zgonem, rewaskularyzacja wieńcowa lub udar mózgu, oceniane 12 miesięcy po randomizacji.
Wyniki
Dołączyliśmy 1612 pacjentów (811 w grupie kontrolnej i 801 w grupie osób z niedokrwieniem) w 30 centrach kardiochirurgicznych w Wielkiej Brytanii. Read more „Zdalne niedokrwienne warunki wstępne i wyniki kardiochirurgii”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 5

Kiedy ich dane zostały ocenzurowane w momencie pierwszej dawki pertuzumabu, mediana całkowitego przeżycia wyniosła 56,5 miesiąca (95% CI, 49,3, gdy nie osiągnięto) w grupie leczonej pertuzumabem i 39,6 miesiąca (95% CI, 35,0 do 45,1) w grupie kontrolnej. grupa (współczynnik ryzyka, 0,63, 95% CI, 0,52 do 0,78, P <0,001) (ryc. S1A w dodatkowym dodatku, dostępne w). Gdy wykluczeni pacjenci byli wykluczeni, mediana całkowitego przeżycia wyniosła 56,5 miesiąca (95% CI, 49,3 do nieosiągnięcia) w grupie leczonej pertuzumabem i 34,7 miesiąca (95% CI, 31,2 do 39,4) w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka zgonu z przyczyna, 0,55; 95% CI, 0,45 do 0,67; P <0,001) (ryc. S1B w dodatkowym dodatku). Oceniany przez naukowców Przeżycie bez progresji
Ryc. 3. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 5”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 8

Badanie II fazy oceniające przeżycie wolne od progresji po 6 miesiącach z pertuzumabem, trastuzumabem i paklitakselem wykazało kilka działań niepożądanych stopnia 3. lub 4. i brak zdarzeń sercowych. 22 Wreszcie, na pytanie, kiedy, jeśli w ogóle, terapia pertuzumabem i trastuzumabem w przypadku przerzutów rak piersi powinien zostać zatrzymany pozostaje bez odpowiedzi. W przypadku trastuzumabu kontynuowanie leczenia po progresji i dodanie innego środka chemioterapeutycznego powodowało wydłużenie czasu przeżycia bez progresji 23, a lapatynib dołączony do trastuzumabu przewyższał monoterapię lapatynibem w odniesieniu do wolnego od progresji i całkowitego przeżycia. [24] Obecnie zaleca się zaprzestanie stosowania pertuzumabu po progresji, ale badania kliniczne są uzasadnione w celu określenia najskuteczniejszego czasu trwania terapii. Ta analiza ma kilka ograniczeń. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 8”