Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 4

Analizy farmakokinetyczne przeprowadzono tylko w kohortach zwiększających dawkę. Data wyłączenia danych to 18 czerwca 2014 r. Wyniki
Charakterystyka pacjenta
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów. Łącznie 130 pacjentów zostało zapisanych od marca 2012 r. Do kwietnia 2014 r. Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 4”

Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 2

Mediana przeżycia jest mniejsza niż 2 lata po pojawieniu się T790M.6 Rociletinib (CO-1686, Clovis Oncology) jest małocząsteczkowym, dostępnym doustnie, selektywnym mutantem kowalencyjnym inhibitorem powszechnie zmutowanych postaci EGFR, w tym delecji egzonu 19, L858R i T790M, ale nie wstawek eksonów 20. Badania przedkliniczne potwierdziły, że rociletinib wykazuje minimalną aktywność wobec EGFR typu dzikiego.7 Przeciwnie, obecnie zatwierdzone inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR powodują znaczące hamowanie niezmutowanego EGFR, prowadząc do wysypki i biegunki jako ich najczęstszych i ograniczających dawkę działań ubocznych. W modelach heteroprzeszczepu z mutacjami aktywującymi EGFR, pojedynczo lub w połączeniu z mutacjami opornościowymi T790M, rociletinib powodował trwałe kurczenie się guza, 7, które było najbardziej wyraźne, gdy stężenia w osoczu utrzymywały się na poziomie ponad 200 ng na mililitr w ciągu okresu dawkowania. W związku z tym przeprowadziliśmy badanie fazy 1-2 rociletinibu u pacjentów z NSCLC z mutacją EGFR z nabytą opornością na inhibitory kinazy tyrozynowej EGFR pierwszej generacji lub drugiej generacji, takie jak erlotynib, gefitynib lub afatynib.
Metody
Projekt badania
Było to badanie fazy 1-2 ustalania dawki rociletinibu u pacjentów z zaawansowanym NSCLC z mutacją EGFR, którzy mieli progresję choroby podczas poprzedniego leczenia inhibitorem kinazy tyrozynowej EGFR pierwszej generacji lub drugiej generacji. Kontynuacja istniejącego inhibitora była dozwolona do 3 dni przed rozpoczęciem rocilotynibu. Dodatkowe kryteria kwalifikacyjne obejmowały wiek 18 lat lub starszy, wynik Wschodniej oceny stanu kooperatywnej onkologii wynoszący 0 lub (w skali od 0 do 5, przy czym 0 oznacza brak objawów, a oznacza łagodne objawy) i odpowiednią funkcję narządową . Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 2”

Zdalne niedokrwienne warunki wstępne i wyniki kardiochirurgii AD 3

Mankiet został następnie spuszczony do 0 mm Hg i pozostawiony nienapełniony przez 5 minut. Ten cykl przeprowadzono w sumie cztery razy. Jeśli ciśnienie skurczowe było wyższe niż 185 mm Hg, mankiet był napompowany do 15 mm Hg powyżej ciśnienia skurczowego. Protokół dla grupy kontrolnej składał się z czterech 5-minutowych cykli symulowanego zdalnego wstępnego niedokrwienia. Zasymulowanie mankietu symulowano poprzez napełnienie mankietu otwartym zaworem; to zapobiegło rzeczywistemu nadmuchaniu mankietu. Po 5 minutach zawór powietrzny został zamknięty i pozostawiony zamknięty na 5 minut, co odpowiada opróżnieniu mankietu. Zdalne wstępne kondycjonowanie niedokrwienne i wstępne przygotowanie pozorne przeprowadzono po indukcji znieczulenia i przed nacięciem chirurgicznym. Read more „Zdalne niedokrwienne warunki wstępne i wyniki kardiochirurgii AD 3”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4

Punktem odcięcia dla zbierania danych dla tej analizy był 11 lutego 2014 r. (Rejestracja i randomizacja są pokazane na ryc. 1.) Charakterystyka wyjściowa była podobna w dwóch grupach badawczych; 630 pacjentów (88,0%) miało chorobę trzewną.4,5 Ogółem 389 pacjentów zmarło w czasie tej analizy. Mediana okresu obserwacji wynosiła 49,5 miesiąca (zakres od 0 do 70) w grupie leczonej pertuzumabem i 50,6 miesiąca (zakres od 0 do 69) w grupie kontrolnej. Po tymczasowej analizie ogólnego czasu przeżycia w maju 2012 r. Badacze zostali poinformowani o przydzielonych grupach badawczych. Od lipca do listopada 2012 r. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4”