Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 3

Zestaw danych opisanych w tym raporcie zawiera dane od 130 pacjentów w fazie lub 2, którzy mają dane uzupełniające co najmniej w skanie rekonstrukcji cyklu 2 lub którzy przerywali leczenie przed końcem cyklu 2. Głównym celem fazy była ocena bezpieczeństwa, profilu działań niepożądanych i właściwości farmakokinetycznych rociletinibu. Drugorzędowe punkty końcowe obejmowały ocenę obiektywnego odsetka odpowiedzi, czasu trwania odpowiedzi (zdefiniowanej jako czas od pierwszej obserwacji odpowiedzi do progresji choroby), przeżycia bez progresji choroby (zdefiniowanego jako czas od pierwszej dawki do progresji lub śmierci), a jakości życia według oceny Dermatology Life Quality Index, 8 ankiety jakości życia Europejskiej Agencji Badań i Leczenia Raka (EORTC) dla pacjentów z rakiem płuc (QLQ-LC13), 9 i jakości życia EORTC podstawowy kwestionariusz (QLQ-C30) .10 W fazie 2 pierwszorzędowymi punktami końcowymi były szybkość odpowiedzi i czas trwania odpowiedzi. Z wyjątkiem farmakokinetyki, wszystkie drugorzędne i rozpoznawcze punkty końcowe były takie same jak w fazie 1.
W celu centralnego genotypowania nowotworów, status mutacji EGFR mierzono za pomocą specyficznych dla allelu testów łańcuchowej reakcji polimerazy (cobas, Roche Molecular Systems lub Therascreen, Qiagen). DNA wyizolowano z utrwalonej w formalinie, zatopionej w parafinie tkanki nowotworowej uzyskanej w ciągu 60 dni przed rozpoczęciem leczenia rociletinibem.
Przestudiuj badanie
Badanie to przeprowadzono zgodnie z zasadami Deklaracji Helsińskiej i wytycznymi Dobrej Praktyki Klinicznej Międzynarodowej Konferencji Harmonizacji. Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 3”

Zdalne niedokrwienne warunki wstępne i wyniki kardiochirurgii AD 2

Przeprowadziliśmy badanie wpływu zdalnych niedokrwiennych warunków wstępnych na wyniki kliniczne u pacjentów poddawanych zabiegowi pomostowania tętnic wieńcowych (ERICCA), aby zbadać to zagadnienie.11 Metody
Wersja próbna
Nasze badanie było wieloośrodkowym, randomizowanym, kontrolowanym pozornie badaniem klinicznym przeprowadzonym w 30 centrach kardiochirurgicznych w Wielkiej Brytanii. Badanie zostało zatwierdzone przez Komisję ds. Badań Naukowych w zakresie Zdrowia Narodowego i zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami Dobrej Praktyki Klinicznej pod nadzorem University College London Hospital. Wszyscy uczestnicy wyrazili pisemną świadomą zgodę. Dział koordynacji klinicznej London School of Hygiene and Tropical Medicine Clinical koordynował proces. Szczegóły dotyczące projektu badania zostały wcześniej zgłoszone.11 Badanie było zgodne z protokołem, który jest dostępny wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie.
Autorzy zaprojektowali badanie i zgromadzili, przeanalizowali i zinterpretowali dane. Read more „Zdalne niedokrwienne warunki wstępne i wyniki kardiochirurgii AD 2”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4

Punktem odcięcia dla zbierania danych dla tej analizy był 11 lutego 2014 r. (Rejestracja i randomizacja są pokazane na ryc. 1.) Charakterystyka wyjściowa była podobna w dwóch grupach badawczych; 630 pacjentów (88,0%) miało chorobę trzewną.4,5 Ogółem 389 pacjentów zmarło w czasie tej analizy. Mediana okresu obserwacji wynosiła 49,5 miesiąca (zakres od 0 do 70) w grupie leczonej pertuzumabem i 50,6 miesiąca (zakres od 0 do 69) w grupie kontrolnej. Po tymczasowej analizie ogólnego czasu przeżycia w maju 2012 r. Badacze zostali poinformowani o przydzielonych grupach badawczych. Od lipca do listopada 2012 r. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 7

Rozdział między grupami na krzywych Kaplana-Meiera nastąpił wcześnie i utrzymywał się z czasem. Ustalenia w analizach podgrup były zgodne z wynikami końcowymi i wynikami poprzednich analiz. Udało nam się oszacować efekt leczenia na podstawie mediany całkowitego czasu przeżycia wynoszącego 56,5 miesięcy w grupie leczonej pertuzumabem, w wyjątkowo długim okresie w tej populacji pacjentów. We wcześniejszych badaniach prospektywnych dotyczących leczenia pierwszego rzutu z trastuzumabem i chemioterapią u pacjentów z przerzutowym rakiem piersi z dodatnim wynikiem HER2 mediana całkowitego przeżycia wahała się od 25,1 miesięcy do 38,1 miesięcy.9-13 Z czasem utrzymywała się także korzyść z przeżycia bez progresji w naszym badaniu
Większość działań niepożądanych wystąpiła podczas leczenia docetakselem. Długotrwałe bezpieczeństwo serca utrzymywało się, ponieważ leczenie pertuzumabem nie powodowało zwiększenia toksyczności kardiologicznej (w tym bezobjawowej i objawowej dysfunkcji lewej komory) w porównaniu z placebo. Objawy rozwinięte w późniejszym czasie z pertuzumabem i jakości życia nie różniły się od tego w grupie kontrolnej podczas okresu chemioterapii w grupie pertuzumabu.
Dane przedkliniczne wykazały, że łączenie pertuzumabu i trastuzumabu prowadziło do większej aktywności niż z samym przeciwciałem dzięki bardziej kompleksowej blokadzie sygnałowej, ponieważ przeciwciała wiążą się z różnymi epitopami HER2.2,3 Badanie BO17929 początkowo wykazało, że kombinacja pertuzumabu z trastuzumabem była u pacjentów z zaawansowanym rakiem piersi po progresji15, a następnie wykazali, że to właśnie połączenie, a nie sam pertuzumab, było odpowiedzialne za aktywność16. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 7”