Obrzek poznaje sie po tym, ze za uciskiem skóry do kosci powstaje dolek, który poczatkowo szybko wypelnia sie znowu

Obrzęk poznaje się po tym, że za uciskiem skóry do kości powstaje dołek, który początkowo szybko wypełnia się znowu. Z biegiem czasu wskutek wypełnienia szczelin tkankowych ad maximum oraz częściowo wskutek rozwoju tkanki łącznej, jako skutku przewlekłego przekrwienia biernego, obrzęk początkowo miękki twardnieje. W tym okresie dołek wywołuje się uciskiem coraz trudniej. Od obrzęków innego pochodzenia (nerczycowych, charłaczych i in. ) różni się obrzęk przekrwienny tym, że u chorych leżących nieraz najpierw w okolicy krzyżowej, która, jeżeli chory leży, bywa bardzo często najniższą częścią ciała, obrzęk jest największy w najniższych częściach ciała; 1) prawie zawsze jest obustronny; 2) barwa obrzękłej skóry jest sina; 3) obrzękowi towarzyszą inne objawy niewydolności krążenia (duszność, rozszerzenie poprzecznego wymiaru serca, przekrwienie bierne narządów itd) 4) obrzęk zmniejsza się z poprawą stanu narządu krążenia p od wpływem leczenia spoczynkowego, dietetycznego lub też lekowego. Read more „Obrzek poznaje sie po tym, ze za uciskiem skóry do kosci powstaje dolek, który poczatkowo szybko wypelnia sie znowu”

Badanie serca i wychodzacych tetnicznego podstawowymi metodami fizycznymi

Badanie serca i wychodzących tętnicznego podstawowymi metodami fizycznymi. Serce i wychodzące z niego tętnice bada się zawsze w różnych położeniach ciała. Oglądanie i obmacywanie Zmiany przedmiotowe, które dają się wykryć w chorobach narządu krążenia oglądaniem i obmacywaniem, polegają na zniekształceniu klatki piersiowej, ograniczeniu jej ruchomości, zmianach cech uderzenia koniuszkowego i pojawieniu się dodatkowych tętnień oraz wyczuwalnych szmerów. Zniekształcenie klatki piersiowej stwierdza się u osób młodych, których klatka piersiowa jest podatna, jeżeli choroba narządu krążenia wiedzie do znacznego stałego powiększenia serca lub do znaczniejszego rozszerzenia wychodzących z niego tętnic. Zwłaszcza duże rozlane wypuklenie okolicy sercowej bywa u osób młodych w niedomykalności zastawek tętnicy głównej, gdy ta wada przebiega ze znacznym przerostem i rozszerzeniem lewej komory, w przypadkach wysiękowego zapalenia osierdzia, wrodzonego zwężenia tętnicy płucnej i nie zarosłego przewodu tętniczego. Read more „Badanie serca i wychodzacych tetnicznego podstawowymi metodami fizycznymi”

Autyzm i psychoza: kliniczne implikacje dla depresji i samobójstw

Coraz częściej dostrzega się współwystępowanie zaburzeń ze spektrum autyzmu i schizofrenii. Jednak nie zbadano klinicznego znaczenia tego w odniesieniu do wyników takich jak depresja i myślenie samobójcze. Badanie to bada związek cech widma autyzmu, objawów depresyjnych i zachowań samobójczych u osób z doświadczeniami psychotycznymi. W dwóch badaniach przekrojowych osoby z nieotrzymującej pomocy próbie studentów uniwersyteckich oraz pacjenci z pierwszą usługą epizodowej psychozy (FEP) ukończyli standaryzowane pomiary cech widma autyzmu, doświadczeń psychotycznych, objawów depresyjnych i myśli samobójczych. Read more „Autyzm i psychoza: kliniczne implikacje dla depresji i samobójstw”

Postepujacy spadek poznania podczas konwersji z prodromu na psychoze z charakterystycznym wzorem teorii umyslu skompensowanym przez neurokognitywnosc

Związek między neurokognitywnością a zdolnościami teorii umysłu (ToM) podczas progresji psychozy jest niejasny. Badanie to objęło 83 osoby z zespołem atenuowanej psychozy (APS), z których 26 przeszło na psychozę (konwertery) po 18-miesięcznym okresie obserwacji. Kompleksowe testy poznawcze (w tym MATRICS Consensus Cognitive Battery, Faux-Pas Task i Reading-Mind-in-Eyes Tasks) zostały podane w punkcie wyjściowym. Przeprowadzono analizę modelowania równań strukturalnych (SEM) w celu oszacowania wpływu neurokognitywnego na funkcjonowanie ToM zarówno w zestawach danych APS, jak i zdrowych kontroli (HC). Read more „Postepujacy spadek poznania podczas konwersji z prodromu na psychoze z charakterystycznym wzorem teorii umyslu skompensowanym przez neurokognitywnosc”

Schizofrenia z widocznymi cechami katatonicznymi: Selektywna ocena

Powszechnie akceptowany konsensus stwierdza, że różnorodne symptomy ruchowe pod pojęciem katatonia były integralną częścią symptomatologii schizofrenii od 1896 roku, kiedy Kraepelin zaproponował koncepcję demencji praecox (schizofrenii). Do niedawna klasyfikacja psychiatryczna obejmowała schizofrenię katatoniczną głównie poprzez tradycję, bez przekonywujących dowodów jej ważności jako podtypu schizofrenii. Ten selektywny przegląd krótko podsumowuje historię, psychopatologię, dane demograficzne i epidemiologiczne oraz możliwości leczenia schizofrenii z widocznymi cechami katatonicznymi. Chociaż większość katatonicznych oznak i symptomów jest łatwa do zaobserwowania i zmierzenia, brak konceptualnej jasności katatonii i konsensusu co do progu i kryteriów jego rozpoznania utrudniło nam zrozumienie, w jaki sposób katatonia przyczynia się do patofizjologii psychoz schizofrenicznych. Read more „Schizofrenia z widocznymi cechami katatonicznymi: Selektywna ocena”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4

Punktem odcięcia dla zbierania danych dla tej analizy był 11 lutego 2014 r. (Rejestracja i randomizacja są pokazane na ryc. 1.) Charakterystyka wyjściowa była podobna w dwóch grupach badawczych; 630 pacjentów (88,0%) miało chorobę trzewną.4,5 Ogółem 389 pacjentów zmarło w czasie tej analizy. Mediana okresu obserwacji wynosiła 49,5 miesiąca (zakres od 0 do 70) w grupie leczonej pertuzumabem i 50,6 miesiąca (zakres od 0 do 69) w grupie kontrolnej. Po tymczasowej analizie ogólnego czasu przeżycia w maju 2012 r. Badacze zostali poinformowani o przydzielonych grupach badawczych. Od lipca do listopada 2012 r. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 8

Badanie II fazy oceniające przeżycie wolne od progresji po 6 miesiącach z pertuzumabem, trastuzumabem i paklitakselem wykazało kilka działań niepożądanych stopnia 3. lub 4. i brak zdarzeń sercowych. 22 Wreszcie, na pytanie, kiedy, jeśli w ogóle, terapia pertuzumabem i trastuzumabem w przypadku przerzutów rak piersi powinien zostać zatrzymany pozostaje bez odpowiedzi. W przypadku trastuzumabu kontynuowanie leczenia po progresji i dodanie innego środka chemioterapeutycznego powodowało wydłużenie czasu przeżycia bez progresji 23, a lapatynib dołączony do trastuzumabu przewyższał monoterapię lapatynibem w odniesieniu do wolnego od progresji i całkowitego przeżycia. [24] Obecnie zaleca się zaprzestanie stosowania pertuzumabu po progresji, ale badania kliniczne są uzasadnione w celu określenia najskuteczniejszego czasu trwania terapii. Ta analiza ma kilka ograniczeń. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 8”

Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 5

Wskaźniki odpowiedzi były podobne u pacjentów z delecją 19 lub mutacjami L858R EGFR (Tabela S1 w dodatkowym dodatku). Mediana okresu obserwacji wynosiła 10,5 tygodnia (zakres od 0,1 do 53,9). Szacowana mediana przeżycia wolnego od progresji w chwili obecnej analizy wynosiła 13,1 miesiąca (95% CI, 5,4 do 13,1), z danymi dotyczącymi 82% pacjentów poddanych cenzurze (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Spośród 17 pacjentów, u których guzy były ujemne pod względem T790M w badaniu centralnym, odsetek odpowiedzi wynosił 29% (95% CI, 8 do 51), a wskaźnik kontroli choroby wynosił 59% (10 z 17 pacjentów) (tabela 2 i wykres 1B). ). W tej grupie mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła 5,6 miesiąca (95% CI, 1,3 nie osiągnięto). Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 5”

Podnoszenie ciężarów u kobiet z obrzękami limfatycznymi związanymi z rakiem piersi ad 7

Chociaż liczba kobiet ocenianych za zaostrzenie była w przybliżeniu równa w obu grupach (23 w grupie kontrolnej i 20 w grupie podnoszącej masę ciała), odsetek ocenianych kobiet, u których stwierdzono zaostrzenie, był wyższy w grupie kontrolnej . Jednym z możliwych wyjaśnień tej obserwacji jest to, że niektórzy oceniający mogli dowiedzieć się o zadaniach grupy badawczej, co skutkowało tendencyjnymi ocenami. Jednak stwierdzenie, że nasilenie objawów poprawiło się bardziej w grupie podnoszącej masę ciała niż w grupie kontrolnej, potwierdza korzyść z interwencji. Alternatywnym wyjaśnieniem jest to, że uczestnicy grupy podnoszenia ciężarów, zaniepokojeni możliwością pogorszenia obrzęku limfatycznego z podnoszeniem ciężaru, częściej szukali opieki w przypadku braku obiektywnych dowodów zaostrzenia. Chociaż nie można wykluczyć zgłaszania błędu jako możliwego wyjaśnienia zmniejszenia potwierdzonych zaostrzeń obrzęku limfatycznego, kilka fizjologicznych efektów ćwiczeń może alternatywnie wyjaśnić te wyniki. Read more „Podnoszenie ciężarów u kobiet z obrzękami limfatycznymi związanymi z rakiem piersi ad 7”