Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 5

Wskaźniki odpowiedzi były podobne u pacjentów z delecją 19 lub mutacjami L858R EGFR (Tabela S1 w dodatkowym dodatku). Mediana okresu obserwacji wynosiła 10,5 tygodnia (zakres od 0,1 do 53,9). Szacowana mediana przeżycia wolnego od progresji w chwili obecnej analizy wynosiła 13,1 miesiąca (95% CI, 5,4 do 13,1), z danymi dotyczącymi 82% pacjentów poddanych cenzurze (ryc. S1 w Dodatku uzupełniającym). Spośród 17 pacjentów, u których guzy były ujemne pod względem T790M w badaniu centralnym, odsetek odpowiedzi wynosił 29% (95% CI, 8 do 51), a wskaźnik kontroli choroby wynosił 59% (10 z 17 pacjentów) (tabela 2 i wykres 1B). ). W tej grupie mediana czasu przeżycia wolnego od progresji wynosiła 5,6 miesiąca (95% CI, 1,3 nie osiągnięto). Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 5”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 8

Badanie II fazy oceniające przeżycie wolne od progresji po 6 miesiącach z pertuzumabem, trastuzumabem i paklitakselem wykazało kilka działań niepożądanych stopnia 3. lub 4. i brak zdarzeń sercowych. 22 Wreszcie, na pytanie, kiedy, jeśli w ogóle, terapia pertuzumabem i trastuzumabem w przypadku przerzutów rak piersi powinien zostać zatrzymany pozostaje bez odpowiedzi. W przypadku trastuzumabu kontynuowanie leczenia po progresji i dodanie innego środka chemioterapeutycznego powodowało wydłużenie czasu przeżycia bez progresji 23, a lapatynib dołączony do trastuzumabu przewyższał monoterapię lapatynibem w odniesieniu do wolnego od progresji i całkowitego przeżycia. [24] Obecnie zaleca się zaprzestanie stosowania pertuzumabu po progresji, ale badania kliniczne są uzasadnione w celu określenia najskuteczniejszego czasu trwania terapii. Ta analiza ma kilka ograniczeń. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 8”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4

Punktem odcięcia dla zbierania danych dla tej analizy był 11 lutego 2014 r. (Rejestracja i randomizacja są pokazane na ryc. 1.) Charakterystyka wyjściowa była podobna w dwóch grupach badawczych; 630 pacjentów (88,0%) miało chorobę trzewną.4,5 Ogółem 389 pacjentów zmarło w czasie tej analizy. Mediana okresu obserwacji wynosiła 49,5 miesiąca (zakres od 0 do 70) w grupie leczonej pertuzumabem i 50,6 miesiąca (zakres od 0 do 69) w grupie kontrolnej. Po tymczasowej analizie ogólnego czasu przeżycia w maju 2012 r. Badacze zostali poinformowani o przydzielonych grupach badawczych. Od lipca do listopada 2012 r. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4”

Schizofrenia z widocznymi cechami katatonicznymi: Selektywna ocena

Powszechnie akceptowany konsensus stwierdza, że różnorodne symptomy ruchowe pod pojęciem katatonia były integralną częścią symptomatologii schizofrenii od 1896 roku, kiedy Kraepelin zaproponował koncepcję demencji praecox (schizofrenii). Do niedawna klasyfikacja psychiatryczna obejmowała schizofrenię katatoniczną głównie poprzez tradycję, bez przekonywujących dowodów jej ważności jako podtypu schizofrenii. Ten selektywny przegląd krótko podsumowuje historię, psychopatologię, dane demograficzne i epidemiologiczne oraz możliwości leczenia schizofrenii z widocznymi cechami katatonicznymi. Chociaż większość katatonicznych oznak i symptomów jest łatwa do zaobserwowania i zmierzenia, brak konceptualnej jasności katatonii i konsensusu co do progu i kryteriów jego rozpoznania utrudniło nam zrozumienie, w jaki sposób katatonia przyczynia się do patofizjologii psychoz schizofrenicznych. Read more „Schizofrenia z widocznymi cechami katatonicznymi: Selektywna ocena”