Ozena moze byc nastepstwem wrodzonej kily

Niektórzy uważają, że ozena może być następstwem pierwotnych ognisk zapalnych ropnych w zatokach bocznych nosa, a wydzielina wypływająca z zatok jest przyczyną tworzenia się zmian zanikowych w nosie. Ozena może być następstwem wrodzonej kiły, niedostatecznej ilości witaminy A i B w ustroju, może występować wskutek schorzenia zwoju klinowo-podniebiennego (ganglion sphenopalatinum), zaburzeń endokrynologicznych lub też może być końcowym okresem nieżytu zanikowego nosa. Wielka ilość flory bakteryjnej, którą spostrzega się w wydzielinie w ozenie, dała powód do powstania teorii zakaźnej. Jedni uważają, że zarazkiem jest dwoinkowiec odkryty przez Abel-Louenberga, który jest najczęściej spostrzegany i najłatwiejszy do wykrycia we florze bakteryjnej błony śluzowej nos. Inni przyjmują jako zarazek swoisty ozeny Coccobacillus (oetidus ozoenae, wykryty przez Pereza; jest on spostrzegany zaledwie w 40% przypadków. Read more „Ozena moze byc nastepstwem wrodzonej kily”

Zmiany anatomo-patologiczne w nosie

Jest to maczugowiec rzekomo-błoniczy, który zarówno pod względem morfologicznym jak i biologicznym jest identyczny z maczugowcem błonicy; a różni Się jedynie brakiem jakiejkolwiek zjadliwości. Wszystkie te poglądy jednakże obracają się w sferze teoretycznej, praktycznie zaś żaden z nich nie jest dokładnie ustalony i potwierdzony, a kwestia etiologii ozeny jest nadal otwarta. Niewątpliwie jedną z podstawowych przyczyn mających wpływ na etiologię ozeny są warunki socjalne, gdyż ozenę spostrzega się najczęściej u ludzi biednych, żyjących w niehigienicznych warunkach. Zmiany anatomo-patologiczne w nosie polegają na zaniku błony śluzowej nosa i kostnego szkieletu muszli nosowych. Błona śluzowa nosa na przegrodzie i na muszlach nosowych jest pokryta suchymi, brudnymi, cuchnącymi strupami. Read more „Zmiany anatomo-patologiczne w nosie”

Objawy ozeny poczatkowo sa nieznaczne

Badanie mikroskopowe wydzieliny z nosa wykazuje dużo ciałek ropnych, leukocyty wielojądrzaste, komórki bezjądrzaste płaskie oraz wielką ilość flory bakteryjnej. Chemiczne badanie wydzieliny daje reakcję silnie zasadową, wykrywa się indol, skatol, fenol, połączenia siarkowe, lotne kwasy tłuszczowe, powstające przy rozpadzie białka. Objawy ozeny początkowo są nieznaczne. Chorzy skarżą się jedynie na nieprzyjemny zapach, jednak z chwilą rozwinięcia się cierpienia występują następujące objawy: 1) Strupy zaschłej wydzieliny o barwie zielonkawo-szarej oblepiają całe jamy nosowe i przegrodę nosa i ściśle do nich przylegają. Usuwanie strupów z nosa, np. Read more „Objawy ozeny poczatkowo sa nieznaczne”

Blona sluzowa nosa

Strupy te bardzo cuchną, dając woń przypominającą zapach brudnych, spoconych nóg, zmieszaną z zapachem zgniłej kapusty. U kobiet zapach ten zwiększa się w czasie miesiączkowania. W skutek tego chorzy z ozeną rozprzestrzeniają wokoło siebie nieznośny zapach, stają się ciężarem dla otoczenia, bywają przez to przygnębieni i unikają towarzystwa. Istnieją nawet przepisy zabraniające przyjmowania chorych z ozeną, np. do wojska. Read more „Blona sluzowa nosa”

Wypadajace sole kwasu moczowego wywoluja miejscowe zaburzenia w tkance

Teoria fizyko-chemiczna Inni badacze uważają, że dna jest uwarunkowana zaburzeniami fizyko- chemicznych właściwości tkanek, w których wypada kwas moczowy. Pewne więc tkanki mezenchymalne, zwłaszcza chrząstki i torebki stawowe, posiadają swego rodzaju powinowactwo do kwasu moczowego (uratohystechia), co może powodować wypadanie w nich trudno rozpuszczalnego moczanu sodu. U ludzi cierpiących na dnę powinowactwo wspomnianych tkanek do kwasu moczowego jest znacznie większe niż u ludzi zdrowych. Z powodu różnych stanów fizyko-chemicznych w stawach i chrząstkach nasycony roztwór soli moczanowych nie daje się utrzymać i sole wypadają z roztworu. Wypadające sole kwasu moczowego wywołują miejscowe zaburzenia w tkance. Read more „Wypadajace sole kwasu moczowego wywoluja miejscowe zaburzenia w tkance”

Odlaczenie w grupach imigrantów otrzymujacych swiadczenia w zwiazku z pierwszym epizodem psychozy

Chociaż programy wczesnej interwencji (psychiatrycznej) dla psychozy inwestują w klientów, którzy pozostają zaangażowani w leczenie, zaniepokojenie nadal pozostaje problemem. Nie jest całkowicie jasne, czy imigranci wolą się wycofać. Analizowano stawki i czynniki predykcyjne braku zaangażowania imigrantów w stosunku do nieimigracyjnych klientów w kanadyjskim EI. 297 klientów zostało uwzględnionych w analizie czasu do wystąpienia z modelami regresji Cox Proportional Hazards. Read more „Odlaczenie w grupach imigrantów otrzymujacych swiadczenia w zwiazku z pierwszym epizodem psychozy”

APOL1 Warianty ryzyka, wyscig i progresja przewleklej choroby nerek AD 4

GFR oszacowano za pomocą równania opracowanego za pomocą GFR jalamatu w podgrupie uczestników badania 1438 CRIC. [29] Całkowitą wartość białkomoczu zmierzono z 24-godzinnych zbiórek moczu. Uważano, że pacjenci cierpią na cukrzycę, jeśli mieli poziom glukozy na czczo wynoszący 126 mg na decylitr (7,0 mmol na litr) lub wyższy albo na nie nadający się poziom glukozy wynoszący 200 mg na decylitr (11,1 mmol na litr) lub wyższy lub jeśli stosowali insulinę lub doustny środek hipoglikemiczny. Genotypowanie
Markery oznaczające przodków były genotypowane u wszystkich pacjentów, a SNPs APL1 G1 i G2 oraz MYH9 znakowanie haplotypów 18, 30, 31 były genotypowane tylko u czarnych pacjentów. Read more „APOL1 Warianty ryzyka, wyscig i progresja przewleklej choroby nerek AD 4”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4

Punktem odcięcia dla zbierania danych dla tej analizy był 11 lutego 2014 r. (Rejestracja i randomizacja są pokazane na ryc. 1.) Charakterystyka wyjściowa była podobna w dwóch grupach badawczych; 630 pacjentów (88,0%) miało chorobę trzewną.4,5 Ogółem 389 pacjentów zmarło w czasie tej analizy. Mediana okresu obserwacji wynosiła 49,5 miesiąca (zakres od 0 do 70) w grupie leczonej pertuzumabem i 50,6 miesiąca (zakres od 0 do 69) w grupie kontrolnej. Po tymczasowej analizie ogólnego czasu przeżycia w maju 2012 r. Badacze zostali poinformowani o przydzielonych grupach badawczych. Od lipca do listopada 2012 r. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4”