Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 4

Analizy farmakokinetyczne przeprowadzono tylko w kohortach zwiększających dawkę. Data wyłączenia danych to 18 czerwca 2014 r. Wyniki
Charakterystyka pacjenta
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka wyjściowa pacjentów. Łącznie 130 pacjentów zostało zapisanych od marca 2012 r. Do kwietnia 2014 r. Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR AD 4”

Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR

Niedrobnokomórkowy rak płuc (NSCLC) z mutacją w genie kodującym receptor naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR) jest wrażliwy na zatwierdzone inhibitory EGFR, ale w większości przypadków rozwija się oporność, w której pośredniczy mutacja T790M EGFR. Rociletinib (CO-1686) jest inhibitorem EGFR aktywnym w przedklinicznych modelach NSCLC z mutacją EGFR z lub bez T790M. Metody
W tym badaniu fazy 1-2, podawano rociletinib pacjentom z NSCLC z mutacją EGFR, którzy mieli progresję choroby podczas poprzedniego leczenia z istniejącym inhibitorem EGFR. W fazie ekspansji (faza 2) pacjenci z chorobą T790M-dodatnią otrzymywali rociletinib w dawce 500 mg dwa razy na dobę, 625 mg dwa razy na dobę lub 750 mg dwa razy na dobę. Kluczowymi celami były: ocena bezpieczeństwa, profil skutków ubocznych, farmakokinetyka i wstępna aktywność przeciwnowotworowa rociletinibu. Biopsje guza w celu identyfikacji T790M wykonywano podczas badań przesiewowych. Leczenie podawano w ciągłych 21-dniowych cyklach. Read more „Rociletinib w niedrobnokomórkowym raku płuc z mutacją EGFR”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 2

Kwalifikujący się pacjenci mieli frakcję wyrzutową lewej komory (LVEF) na poziomie 50% lub więcej w punkcie wyjściowym, mieli stan funkcjonalny we Wschodniej Spółdzielczej Grupie Onkologicznej wynoszący 0 lub i nie otrzymywali więcej niż jednego leczenia hormonalnego z powodu choroby z przerzutami. Dozwolona była adiuwantowa lub neoadjuwantowa chemioterapia z lub bez trastuzumabu. Pacjenci byli wykluczani, jeśli mieli przerzuty do ośrodkowego układu nerwowego, jeśli LVEF była mniejsza niż 50% w trakcie lub po terapii trastuzumabem, lub jeśli otrzymali oni inne leczenie przeciwnowotworowe (z wyjątkiem jednego poprzedniego schematu leczenia hormonalnego) lub mieli kumulację narażenie na działanie więcej niż 360 mg doksorubicyny na metr kwadratowy powierzchni ciała lub jej odpowiednika. Wszystkie procesy i oceny dotyczące losowania i maskowania zostały wcześniej zgłoszone Po znaczącej poprawie całkowitego czasu przeżycia odnotowano w przypadku pertuzumabu (Perjeta, F. Hoffmann-La Roche i Genentech), 5 pacjentów, którzy nadal otrzymywali kombinację placebo, u których choroba nie postępowała, zaproszono do przejścia na pertuzumab. Przedstawione tu ogólne wyniki przeżycia pochodzą z populacji, która ma zamiar leczyć; w związku z tym dane od pacjentów z krzyżowaniem analizowano w grupie kontrolnej. Przeprowadzono dwie analizy wrażliwości całkowitego przeżycia: jedną, w której dane od pacjentów krzyżujących się poddano cenzurze w momencie pierwszej dawki pertuzumabu i jednej, w której tych pacjentów nie uwzględniono w wynikach. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 2”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2

U pacjentów z rakiem piersi z przerzutami, u których stwierdzono wzrost receptora 2 ludzkiego naskórkowego czynnika wzrostu (HER2), czas przeżycia bez progresji był istotnie lepszy po leczeniu pierwszego rzutu za pomocą pertuzumabu, trastuzumabu i docetakselu, w porównaniu z placebo, trastuzumabem i docetakselem. Całkowite przeżycie było istotnie lepsze w przypadku stosowania pertuzumabu w analizie śródokresowej bez osiągnięcia mediany. Podajemy końcowe ostateczne ogólne wyniki przeżycia z medianą obserwacji trwającą 50 miesięcy. Metody
Losowo przypisaliśmy pacjentom z przerzutowym rakiem piersi, którzy nie otrzymali wcześniej chemioterapii lub terapii anty-HER2 z powodu choroby przerzutowej w celu otrzymania kombinacji pertuzumabu lub kombinacji placebo. Odnotowuje się drugorzędowe punkty końcowe całkowitego przeżycia, przeżycie wolne od progresji choroby oceniane przez badacza, niezależnie oszacowany czas odpowiedzi i bezpieczeństwo. Analizy wrażliwości skorygowano dla pacjentów, którzy przeszli od placebo do pertuzumabu po analizie tymczasowej.
Wyniki
Mediana całkowitego przeżycia wyniosła 56,5 miesiąca (95% przedział ufności [CI], 49,3 nie osiągnięto) w grupie otrzymującej kombinację pertuzumabu, w porównaniu z 40,8 miesiąca (95% CI, 35,8 do 48,3) w grupie otrzymującej kombinację placebo (współczynnik ryzyka sprzyjający grupie pertuzumabu, 0,68; 95% CI, 0,56 do 0,84; P <0,001), różnica 15,7 miesięcy. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2”