Odziedziczył niedobór DOCK2 u pacjentów z wczesnymi inwazyjnymi infekcjami AD 6

Wyjściowe poziomy polimeryzowanej aktyny (aktyny nitkowatej [F-aktyny]) również uległy zmniejszeniu w limfocytach T z niedoborem DOCK2 i limfocytami B od Pacjentów i 2 (Figura 2C i 2D). Wady komórek NK i komórek T NK u pacjentów z niedoborem DOCK2
Ryc. 3. Ryc. 3. Cytotoksyczność komórek NK i defekty sygnałowe u pacjentów z niedoborem DOCK2.Panel A wykazuje upośledzoną degranulację komórek NK (mierzoną przez ekspresję powierzchni CD107a) po stymulacji komórkami K562 w Pacjentach i 2, w porównaniu z 10 zdrowe kontrole. Poziome słupki oznaczają średnie, a T oznacza . Read more „Odziedziczył niedobór DOCK2 u pacjentów z wczesnymi inwazyjnymi infekcjami AD 6”

Odziedziczył niedobór DOCK2 u pacjentów z wczesnymi inwazyjnymi infekcjami AD 5

Łącznie zidentyfikowaliśmy siedem różnych rzadkich mutacji w DOCK2 u pięciu pacjentów o różnym pochodzeniu etnicznym; cztery z tych mutacji doprowadziły do przedwczesnego zakończenia, a trzy przewidywano szkodliwe mutacje missense wpływające na konserwowane pozostałości DOCK2 (Figura 1C i Tabela S2 i Fig. Wpływ mutacji DOCK2 na ekspresję białek oraz sygnalizację komórek T i komórek B.
Analiza immunoblotów nie wykazała ekspresji białka DOCK2 w liniach komórek T uzyskanych od Pacjenta i ilości śladowych w Pacjent 2; wyraźnie obniżone poziomy białka wykryto w transformowanych wirusem Epsteina-Barr komórkach B uzyskanych od Pacjenta 3 (Figura 1D i Fig. S4A w Dodatku Aneks). Nie było dostępnych próbek biologicznych od pacjentów 4 i 5; jednakże nadekspresja znakowanego streptawidyną DEGA2 znakowanego hemaglutyniną z mutacją p.F744Cfs * 27 (obecna w Patencie 4) wykazała ekspresję skróconego białka DOCK2 (Fig. S4B w Dodatku Uzupełniającym), która nie zawiera domeny 2 regionu homologii DOCK, która jest krytyczne dla funkcji czynnika wymiany nukleotydów guaninowych DOCK2.
Ryc. Read more „Odziedziczył niedobór DOCK2 u pacjentów z wczesnymi inwazyjnymi infekcjami AD 5”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 5

Kiedy ich dane zostały ocenzurowane w momencie pierwszej dawki pertuzumabu, mediana całkowitego przeżycia wyniosła 56,5 miesiąca (95% CI, 49,3, gdy nie osiągnięto) w grupie leczonej pertuzumabem i 39,6 miesiąca (95% CI, 35,0 do 45,1) w grupie kontrolnej. grupa (współczynnik ryzyka, 0,63, 95% CI, 0,52 do 0,78, P <0,001) (ryc. S1A w dodatkowym dodatku, dostępne w). Gdy wykluczeni pacjenci byli wykluczeni, mediana całkowitego przeżycia wyniosła 56,5 miesiąca (95% CI, 49,3 do nieosiągnięcia) w grupie leczonej pertuzumabem i 34,7 miesiąca (95% CI, 31,2 do 39,4) w grupie kontrolnej (współczynnik ryzyka zgonu z przyczyna, 0,55; 95% CI, 0,45 do 0,67; P <0,001) (ryc. S1B w dodatkowym dodatku). Oceniany przez naukowców Przeżycie bez progresji
Ryc. 3. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 5”

Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4

Punktem odcięcia dla zbierania danych dla tej analizy był 11 lutego 2014 r. (Rejestracja i randomizacja są pokazane na ryc. 1.) Charakterystyka wyjściowa była podobna w dwóch grupach badawczych; 630 pacjentów (88,0%) miało chorobę trzewną.4,5 Ogółem 389 pacjentów zmarło w czasie tej analizy. Mediana okresu obserwacji wynosiła 49,5 miesiąca (zakres od 0 do 70) w grupie leczonej pertuzumabem i 50,6 miesiąca (zakres od 0 do 69) w grupie kontrolnej. Po tymczasowej analizie ogólnego czasu przeżycia w maju 2012 r. Badacze zostali poinformowani o przydzielonych grupach badawczych. Od lipca do listopada 2012 r. Read more „Pertuzumab, Trastuzumab i Docetaksel w przerzutowym raku piersi z przerzutami HER2 AD 4”